اشتباهات رایج در شرکت سهامی

اشتباهات رایج در شرکت سهامی

در نگاه عمومی کمی غیرمتعارف است ، اما باورتان می شود اگر به شما بگوییم همواره موکلینی داریم که علیرغم مالکیت 98 درصد یا حتی 99 درصد سهام یک شرکت سهامی، نه تنها همه کاره شرکت نیستند بلکه از امور مدیریتی و حتی بالاتر از آن، از ورود به شرکت منع شده اند . بله این اتفاق مبتلا به ناشی از تفکر غلط صاحبان سرمایه و ورود آنها به فضای کسب و کار شرکتی، بدون مشورت با متخصصین این حوزه است.

اگر بخواهیم این مسئله را به زبان ساده تر بگوییم باید توضیح مختصری درباره تفاوت مبنایی و ماهیتی مجامع عمومی و تشکل هیئت مدیره بدهیم. اگرچه در مجامع اعتبار افراد به میزان سرمایه آنهاست اما پشت میز هیئت مدیره همه اعضا برابر هستند و به اصلاح نگاه نفراتی حاکم است. همین تفاوت به ظاهر ساده اما به شدت مهم، منجر به بروز خسارات مالی جبران ناپذیری خواهد شد، به طوریکه سرمایه گذار با خرید 98 درصد سهام یک شرکت، خودش را در مقابل دو سهامدار یک درصدی همه کاره می داند، اما پس از اتمام جلسه مجمع و تشکیل جلسه هیئت مدیره، آن دو نفر با اکثریت آرا همه مصوبات مورد نظر خودشان را به امضا می رسانند.

شاید بگویید فرار از این باتلاق راه ساده ای دارد و سهامدار اکثریت می تواند با تشکیل مجمع خود را نجات دهد… خیر این طور نیست. چرا که اولا هیئت مدیره دعوت مجمع را تصویب نمیکند و ثانیا در فرض تشکیل از مبادی دیگر ، نامبرده توانایی پر کردن صندلی های هیئت رئیسه را ندارد. شاید بگویید می تواند از طریق انتقال سهام به دیگری، به نفرات خود اضافه کرده و این چالش را حل کند. خیر این هم امکان پذیر نیست چون انتقال سهام منوط به موافقت هیئت مدیره است و امکان الزام آن از طریق دادگاه در قانون پیش بینی نشده است و حتی اگر در صلاحیت مجمع باشد، باز همان مشکلات قبلی برای تشکیل مجمع به قوت خود باقیست. سهامدار 98 درصدی ما نه نمیتواند افزایش سرمایه بدهد. نه میتواند هیئت مدیره را تغییر دهد. نه میتواند بازرس را تغییر دهد… سهامدار اکثریت در مجمع و اقلیت در هیئت مدیره حتی نمی تواند صاحب امضای مجاز باشد و کنترل امور مالی شرکت را در دست بگیرد.

آیا در این وضعیت هیچ کاری نمی توان برای موکل 98درصدی انجام داد؟ آیا این وضعیت ناشی از خلا و سکوت قانون است یا برعکس از دقت نظر و پیش بینی دقیق قانون گذار ناشی شده است ؟ آیا سرمایه سهامدار اکثریتی از بین می رود؟ وضعیت سود او در شرکت به چه صورت است؟ هرکدام از این سوال ها و ده ها سوال مشابه پاسخ همه بله هم خیر دارد و نسخه یکسان برای همه پرونده قابل تجویز نیست. پاسخ مبسوط و مفصل به این سوال ها توسط متخصصین حقوق شرکتی، نیازمند بررسی دقیق و تحلیل براساس نوع شرکت و نوع روابط و میزان سرمایه و جنس فعالیت شرکت و … می باشد که گروه حقوقی «اساسنامه» درباره آن صحبت کرده و در قالب ویدئوهایی به زبان ساده در کانال یوتیوب به آدرس ………….. برای استفاده عموم قرار داده است . ساده ترین راهکار و پیشنهاد این است که اگر می خواهید به عنوان سرمایه گذار به کسب و کاری ورود کنید، قدر متقین این است که سرمایه خود را در قالب حداقل 2 نفر خریداری کنید و از فرد دوم وکالت بگیرید. 

اگر بخواهیم بخش جذاب دیگری از این مدل پرونده ها را برای شما بگوییم و زاویه دید جدیدی برایتان بگشاییم باید این بار از نگاه صاحبان یک درصد سهام به ماجرا نگاه کنیم. حالا فرض کنید موکل یکی از آن دو نفری است که یک درصد سهام دارد. اگر در ابتدای مسیر می گفتیم در یک شرکت سهامی صاحب 98درصد سهام، عضو موثری نیست و صاحب تنها یک درصد سهام، بیشترین اثرگذاری را دارد باور می کردید؟ می پرسید چگونه؟ این یک درصد شاید به تنهایی ارزشی نداشته باشد اما در کنار دیگر فرد یک درصدی ، اکثریت نفراتی هیئت مدیره را تشکیل می دهد و آنچه دربالا خواندیم حاصل همین تعامل بود. از سویی دیگر اگر این فرد در کنار صاحب سهام 98 درصدی قرار بگیرد، روی دیگر سکه نمایان می شود و این دونفر با اکثریت نفراتی هیئت مدیره و اکثریت سهامی مجامع، کنترل همه امور شرکت را در دست می گیرند…

درباره هر حالتی که گفتیم چندین و چند فرض و فروعات قابل اتفاق است و همین جزییات سهل ممتنع، حقوق شرکت ها را به یکی از مولدترین و پویاترین شاخه های تخصصی حقوق تبدیل کرده و ضرورت استفاده از صاحب نظران آن را برای تجار و سرمایه گذاران در دنیای تجاری جدید، واجب و ضروری کرده است.

اگر علاقه مند یا فعال در حوزه های شرکتی و استارت آپی هستید، ما به شما کمک می کنیم به زبان ساده با کاربردی ترین مفاهیم موردنیازتان آشنا شوید و از آنها در کسب و کارتان به بهترین شکل استفاده کنید.

صورت‌جلسه مجمع‌عمومی عادی به‌طور فوق‌العاده شرکت …….. (سهامی خاص) با موضوع انتخاب بازرسان

نام شرکت

شناسه ملی

شماره ثبت

سرمایه ثبت شده

……….

……….

……….

………. ریال

جلسه مجمع ‌عمومی عادی به‌طور فوق‌العاده شرکت ………. (سهامی خاص)، ثبت شده به شماره ………. در اداره ثبت شرکت‌‌ها و موسسات غیرتجاری تهران/…… به شناسه ملی ……….، در تاریخ ………. ساعت ……….، با حضور کلیه سهام‌داران در اقامتگاه قانونی شرکت به نشانی: ……………………… تشکیل شد.

الف) در اجرای ماده ۱۰۱ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب ۱۳۴۷):

1- صندوق ………. به شناسه ملی ………. با نمایندگی آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت رئیس جلسه،

2- شرکت ………. به شناسه ملی ………. ‌ با نمایندگی آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت ناظر جلسه،

3- آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت ناظر جلسه،

4- آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت منشی جلسه انتخاب شدند.

هیئت‌رئیسه ضمن قبولی سمت خود و بررسی فهرست اسامی و مدارک سهام‌داران حاضر در جلسه و تأیید حضور اکثریت/تمامی سهام‌داران و یا نمایندگان قانونی آنها و تایید اقامتگاه قانونی شرکت، رسمیت جلسه را اعلام و مجمع به شرح زیر وارد دستور جلسه شد.

ب) در خصوص دستور جلسه: انتخاب بازرسان، به شرح ذیل تصمیم‌گیری شد:

– با رعایت ماده ۱۴۷ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب ۱۳۴۷) آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت بازرس اصلی و آقای/خانم ………. به شماره ملی ………. به سمت بازرس علی البدل شرکت، تا پایان سال مالی انتخاب شده، و با امضاء ذیل این صورت‌جلسه، قبولی سمت خود را اعلام کردند.

امضای بازرسان

آقای/خانم ……….

آقای/خانم ……….

  

اینجانبان بازرسان شرکت، ضمن قبولی سمت خود اقرار می‌کنیم که فاقد هرگونه سوءپیشینه کیفری بوده، و ممنوعیت مقرر در اصل یکصد و چهل و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، و ماده ۱۴۷ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب ۱۳۴۷) در مورد ما صدق نمی‌کند.

ج) به آقای/خانم ……….، احدی از سهام‌داران شرکت وکالت با حق توکیل به غیر ولو کرارا داده شد که ضمن مراجعه به اداره ثبت شركت‌ها و موسسات غيرتجاري تهران/…..، نسبت به ثبت این صورت‌جلسه، با پرداخت هزینه‌های قانونی مربوط و امضاء ذیل دفاتر ثبت، اقدام کند.

فهرست سهام‌داران حاضر در جلسه

سهام‌داران حاضر در جلسه مجمع‌عمومی عادی به‌طور فوق‌العاده مورخ ………. ساعت …… شرکت ………. (سهامی خاص)، با امضای این برگه، حضور خود در این جلسه و موافقت با مصوبات آن را اعلام و تأیید می‌کنند:

ردیف

مشخصات سهام‌داران

تعداد و نوع سهام

امضا

1

آقای/خانم ……….

………. سهم عادی بانام

 

2

آقای/خانم ……….

………. سهم عادی بانام

 

3

آقای/خانم ……….

………. سهم عادی بانام

 

۴

صندوق ……….

با نمایندگی آقای/خانم ……….

………. سهم عادی بانام

 

۵

شرکت ……….‌

با نمایندگی آقای/خانم ……….

………. سهم عادی بانام

 

جمع

…..  سهم عادی بانام ….. ریالی

تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود چیست؟

تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود چیست؟

درباره تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود، تصورات اشتباهی وجود دارد که همین مسئله، انتخاب یکی از این دو نوع شرکت را سخت‌تر کرده است. به طور کلی نمی‌توان گفت که ثبت شرکت با مسئولیت محدود بهتر است یا سهامی خاص. چرا که این دو شرکت در مواردی مانند نحوه ثبت، تعداد شرکا، مدت تصدی مدیران، تشکیل مجامع، بازرس، حداقل تعداد اعضای هیات مدیره و… تفاوت دارند. توجه به این موارد به شما کمک می‌کند تا با توجه به اهداف و نوع فعالیت، قالب شرکت مناسب را انتخاب کنید.

مزایای شرکت سهامی خاص نسبت به مسئولیت محدود

قانون تجارت قالب‌های مختلفی را برای ثبت شرکت معرفی کرده است. از بین همه انواع شرکت‌های تجاری، شرکت سهامی خاص و مسئولیت محدود، از محبوب‌ترین و متداول‌ترین شرکت‌ها هستند. دلیل این رواج و محبوبیت، مزایایی است که نسبت به سایر شرکت‌های تجاری دارند.

اما سوال اصلی و چالشی اینجاست که مزایای ثبت شرکت سهامی خاص نسبت به مسئولیت محدود چیست؟ کدامیک برای ثبت شرکت بهتر است؟ تفاوت شرکت سهامی خاص و مسئولیت محدود در چه مواردی است؟

تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود

بسیاری از مردم هنگام ثبت شرکت با این سوال مواجه می‌شوند که ‌ثبت شرکت با مسئولیت محدود بهتر است یا سهامی خاص؟ اما واقعیت این است که چنین سوالی کاملا اشتباه است! این شرکت‌ها تفاوت‌های زیادی با هم دارند و هیچ وقت نمی‌توان گفت که یکی از این دو نوع شرکت، نسبت به دیگری بهتر است.

دلیل مطرح شدن این سوال، تصورات غلط از تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود است. به عنوان مثال این تصور وجود دارد که شرکا و اعضای هیات مدیره در شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت کمتری دارند، در‌صورتی‌که میزان مسئولیت شرکا و هیات مدیره این شرکت مانند سهامی خاص است.

یا اینکه در مسئولیت محدود، فعالیت شرکت محدودتر است و نمی‌توانند هر کالایی را وارد کنند. در‌حالی‌که گرچه شرکت سهامی خاص برای پروژه‌ها و فعالیت‌های گسترده مناسب‌تر است ولی شرکت با مسئولیت محدود نیز محدودیتی در فعالیت ندارد.

ثبت شرکت با مسئولیت محدود بهتر است یا سهامی خاص؟

همانطور که گفته شد بسیاری از تصوراتی که مردم از تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود دارند اشتباه است و اتفاقا در آن موارد با یکدیگر مشابه هستند. تفاوت این دو شرکت در مواردی مانند تعداد شرکا، نحوه ثبت، مدت تصدی مدیران، تشکیل مجامع و… است که در ادامه با آن‌ها به طور کامل آشنا خواهید شد.

اساسنامه، یک چک لیست نیز برای شما آماده کرده‌ است که با تکمیل آن می‌توانید به این نتیجه برسید که برای شما، شرکت سهامی خاص بهتر است یا مسئولیت محدود.

قدم اول: شروع فعالیت

سهامی خاص

با مسئولیت محدود

شرکاء ما غالبا از اعضای خانواده، آشنایان و افراد مورد اعتماد هستند.

قصد فعالیت گسترده در حوزه صادرات و واردات و بازرگانی داریم.

تعداد شرکاء اولیه ما بیشتر از ۲ نفر است.

تعداد شرکاء اولیه ما ۲ نفر است.

قصد داریم که مدت تصدی مدیران شرکت را نامحدود تعیین کنیم.

تمایلی به انتخاب بازرس برای شرکت نداریم.

قدم دوم: توسعه فعالیت

سهامی خاص

با مسئولیت محدود

تصمیم داریم که در آینده، فعالیت خود را توسعه دهیم.

قصد داریم که در سال‌های آینده، سرمایه‌گذار جدید جذب کنیم.

قصد داریم که با ورود شریک جدید، شرکت را توسعه دهیم.

تمایل به استفاده از تسهیلات بانکی مانند دریافت وام داریم.

قصد داریم که در مناقصه‌ها و مزایده‌های بزرگ شرکت کنیم.

سخت بودن انتقال سهام و تشریفات قانونی برای ما امری مهم است.

یکی از ملاک‌های ما، سهولت نقل و انتقال سهام است.

تمایل داریم که فقط برای تغییرات شرکت و به صورت اختیاری، مجمع تشکیل دهیم.

 

پیش از آنکه به تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود بپردازیم، باید بگوییم که در هر دو نوع شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود، هر یک از شرکا به میزان سرمایه‌ای که به شرکت آورده‌اند، مسئول قروض و تعهدات شرکت در مقابل اشخاص دیگر هستند. یعنی اگر شرکا در زمان تاسیس شرکت، سهم‌ خود را پرداخت کرده باشند، دیگر در قبال بدهی‌های شرکت مسئولیتی ندارند. بنابراین همانطور که اشاره کردیم اینگونه نیست که شرکای شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت کمتری داشته باشند بلکه در هر دو نوع شرکت، شرکا در مقابل بدهی‌ها مسئولیت یکسان دارند.

تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود شامل موارد زیر است که در زمان انتخاب قالب شرکت باید به آن توجه کنید.

نوع شرکت

شرکت سهامی خاص

شرکت با مسئولیت محدود

حداقل تعداد شرکا

۳ شخص

۲ شخص

نحوه ارزش‌گذاری سرمایه غیرنقدی

با حضور کارشناس رسمی

ندارد

بازرس

اجباری

اختیاری

حداقل تعداد اعضای هیئت مدیره

۳ شخص که باید از بین سهامداران باشند

۱ مدیر که می‌تواند از بین شرکا یا خارج از آن‌ها باشد

تشکیل مجمع عمومی

حداقل سالی یک بار و اجباری

تشکیل اختیاری و برای تغییرات شرکت

مدت تصدی مدیران

حداکثر ۲ سال

نامحدود

نحوه پرداخت سرمایه

به صورت نقدی یا غیر نقدی؛ ۳۵ درصد از سرمایه باید به حساب بانکی شرکت در شرف تاسیس واریز شود.

به صورت نقدی یا غیر نقدی؛

همه سرمایه در هنگام تاسیس باید پرداخت شود.

میزان مسئولیت

به میزان سهام)در صورت پرداخت کل سهام در ابتدای تاسیس،‌ هیچ مسئولیتی در مقابل بدهی‌های شرکت ندارند)

به میزان سهم الشرکه

نحوه انتقال سهام/ سهم الشرکه

در قالب صورتجلسه

در قالب سند رسمی

افزایش سرمایه

از طریق بالا بردن ارزش اسمی سهام یا افزایش تعداد سهام

از طریق افزایش سهم الشرکه هر شریک

تعداد شرکا

حداقل تعداد شرکا در سهامی خاص ۳ شخص و در شرکت با مسئولیت محدود ۲ شخص است.

انتخاب شرکا

هر دو شرکت برای انواع فعالیت‌ها مناسب هستند ولی اگر شرکا قصد جذب سرمایه‌گذار و توسعه شرکت را داشته باشند، شرکت سهامی خاص برای آن‌ها مناسب است. ولی اگر شرکا نخواهند شریک جدیدی به شرکت وارد کنند، شرکت با مسئولیت محدود انتخاب درست‌تری است.

هیات مدیره

از موارد مهم دیگر در تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود، تعداد اعضای هیات مدیره است. شرکت‌های سهامی خاص با حداقل ۳ نفر اعضای هیات مدیره تشکیل می‌شوند که وظیفه آن‌ها تصمیم‌گیری‌ در امور شرکت است. در حالی‌که شرکت با مسئولیت محدود الزامی به داشتن اعضای هیات مدیره ندارد و با حداقل یک مدیر  قابل اداره کردن است.

تشکیل مجامع

شرکت سهامی خاص، حداقل سالی یک بار باید مجمع سالیانه تشکیل دهد. ولی شرکت با مسئولیت محدود الزامی به تشکیل مجمع عمومی به صورت سالیانه ندارد و فقط برای تغییرات شرکت ملزم به تشکیل آن است. 

مدت تصدی مدیران

از جمله تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود این است که در شرکت سهامی خاص، مدیران برای مدت محدود یعنی حداکثر دو سال انتخاب می‌شوند. در‌حالی‌که در شرکت با مسئولیت محدود، مدیران شرکت می‌توانند برای مدت نامحدود مدیریت کنند مگر اینکه اساسنامه، مدت خاصی را برای تصدی مدیر مشخص کرده باشد.

افزایش سرمایه شرکت

شرکت سهامی خاص در صورتی‌که نیاز به افزایش سرمایه داشته باشد، می‌تواند از طریق بالا بردن ارزش اسمی سهام یا افزایش تعداد سهام، اقدام کند. ولی در شرکت با مسئولیت محدود به دلیل اینکه سرمایه به صورت سهام نیست، برای افزایش سرمایه، سهم الشرکه هر یک از شرکا افزایش پیدا می‌کند.

تبدیل شرکت مسئولیت محدود یا سهامی خاص

شرکت‌های تجاری در ابتدای تاسیس با هدف خاصی ثبت می‌شوند. در طول زمان ممکن است اهداف و فعالیت‌های موسسین تغییر کرده یا گسترش پیدا کند. در این صورت، قانون امکان تبدیل شرکت‌های تجاری را فراهم کرده است. در حال حاضر امکان تبدیل شرکت سهامی خاص به مسئولیت محدود و برعکس از طریق ثبت صورتجلسه تبدیل شرکت وجود دارد.

ثبت شرکت سهامی خاص یا مسئولیت محدود؟

در این مطلب با ارائه چک لیست تفاوت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود و اشتباهات رایج در این زمینه، سعی کردیم شناخت کامل‌تری از این دو شرکت به شما بدهیم تا بتوانید به درستی قالب مورد‌نظر خود را برای ثبت شرکت انتخاب کنید. در‌صورتی‌که سوال یا هر‌گونه مشاوره‌ای نسبت به این دو شرکت دارید، علاوه بر تماس با کارشناسان اساسنامه، می‌توانید سوالات خود را در قسمت نظرات بنویسید و در کوتاه‌ترین زمان پاسخ آن را از ما دریافت کنید.

صورتجلسه هیئت مدیره شرکت ........ (سهامی خاص) با موضع تغییر نماینده اشخاص حقوقی

صورتجلسه هیئت مدیره شرکت …….. (سهامی خاص) با موضع تغییر نماینده اشخاص حقوقی

نام شرکت

شناسه ملی

شماره ثبت

سرمایه ثبت شده

……..

……..

…………….

…….. ریال

جلسه هیئت‌مدیره شرکت …….. (سهامی خاص)، به شماره ثبت ……………. در اداره ثبت شرکت‌‌ها و موسسات غیرتجاری ……..، به شناسه ملی ……..، در تاریخ ……..، ساعت ……..، با حضور کلیه اعضاء هیئت مدیره در اقامتگاه قانونی شرکت به نشانی: …………………….. تشکیل شد.

 

الف) در خصوص تعیین سمت اعضای هیئت مدیره و انتخاب مدیرعامل به شرح زیر تصمیم‌گیری به عمل آمد:

  • آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. به سمت رئیس هیئت مدیره؛
  • آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. ‌ به سمت نایب رئیس هیئت مدیره؛
  • آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. به سمت عضو هیئت مدیره و مدیرعامل؛

برای باقی مدت تصدی تا تاریخ …….. انتخاب گردیدند و براساس اساسنامه شرکت و مصوبات هیئت مدیره وظایف خود را انجام خواهند داد.

کلیه اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت، بدین‌وسیله تعهد و اقرار می‌نمایند که دارای سوء پیشینه کیفری نبوده و ممنوعیت‌های مندرج در اصل 141 قانون اساسی و مواد 111 و 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت شامل هیچ یک از اعضای هیئت مدیره نمی‌باشد و با امضای ذیل این صورت‌جلسه ضمن تأیید مفاد فوق بدین‌وسیله قبولی سمت خود را اعلام می‌دارند.

ب) به آقای/خانم ……..، احدی از مدیران شرکت، وکالت با حق توکیل به غیر ولو کرارا داده شد که ضمن مراجعه به اداره ثبت شركت‌ها و موسسات غيرتجاري …..، نسبت به ثبت این صورت‌جلسه، با پرداخت هزینه‌های قانونی مربوط و امضا ذیل دفاتر ثبت، اقدام کند.

امضای اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل

آقای/خانم ………………

آقای/خانم ………………

آقای/خانم ………………

   
هر آنچه لازم است درباره تفاوت موسسه و شرکت بدانید

هر آنچه لازم است درباره تفاوت موسسه و شرکت بدانید

شرکت و موسسه واژگانی هستند که اصولا بین مردم به جای هم به کار می‌روند. گرچه شباهت‌هایی بین این دو در نحوه ثبت و وجود دارد ولی از نظر تشکیلات، مقررات و اهداف باهم متفاوت‌اند. شاید برای شما هم پیش‌ آمده باشد که قصد شروع فعالیتی را داشته باشید ولی موقع ثبت آن تردید داشته باشید که کدامیک از قالب‌های موسسه یا شرکت برای شما مناسب هستند؟ پس حتما باید به تفاوت موسسه و شرکت توجه داشته باشید و با درنظرگرفتن هر‌یک از آن‌ها، قالب مناسب را برای ثبت موسسه یا شرکت انتخاب کنید. برای آشنایی با تفاوت موسسه و شرکت، در ادامه مطلب با ما همراه باشید.

شرکت و موسسه و تفاوت‌های آن‌ها با یکدیگر

گرچه شرکت و موسسه با هم شباهت‌هایی دارند ولی تفاوت‌های مهم و اساسی نیز بین آن‌ها وجود دارد. تفاوت موسسه و شرکت شامل موارد زیر است:

 

موسسه

شرکت

موضوع فعالیت

امور غیر‌تجاری مانند فرهنگی، آموزشی، حقوقی و …

امور تجاری مانند تصدی به حمل و نقل، خرید مال به قصد فروش و …

هدف

غیر‌تجاری + کسب سود هم می‌توانند داشته باشند

تجاری + کسب سود و سرمایه

انواع

۲ نوع: انتفاعی و غیرانتفاعی

۷ نوع: سهامی(خاص و عام)، با‌مسئولیت محدود، تضامنی، نسبی، مختلط سهامی و غیر‌سهامی، تعاونی

حداقل تعداد شرکا/سهامداران

۲ نفر

متفاوت با‌توجه به نوع شرکت

مالیات

موسسات انتفاعی: اجباری

موسسات غیر‌انتفاعی: معاف

اجباری

۱- اهداف

ثبت شرکت با هدف انجام امور تجاری و رسیدن به سود و سرمایه بیشتر انجام می‌شود در‌حالی‌که موسسه، نهادی است که برای مقاصد غیر‌تجاری از‌ جمله امور ادبی، فرهنگی، هنری، علمی، آموزشی، حقوقی، ورزشی، خیریه و… تشکیل می‌شود؛ اعم از آنکه قصد سودآوری داشته باشد یا نداشته باشد.

۲- موضوع فعالیت؛ یکی دیگر از انواع تفاوت موسسه و شرکت

موضوع فعالیت موسسه می‌تواند هر یک از فعالیت‌های غیر‌تجاری از جمله امور فرهنگی، هنری، علمی، آموزشی، ادبی، ورزشی، خیریه، حقوقی و… باشد. ولی موضوع فعالیت شرکت حتما امور تجاری است. امور تجاری در ماده ۲ قانون تجارت نام برده شده‌اند مانند تصدی به امور صرافی و بانکی، تصدی به حمل و نقل، خرید و تحصیل مال منقول به قصد فروش یا اجاره و…. سایر فعالیت‌ها که در قانون ذکر نشده‌اند، غیر‌تجاری محسوب می‌شوند. بنابراین هنگام ثبت شرکت یا موسسه در اداره ثبت شرکت‌ها باید موضوع فعالیت را به صورت دقیق مشخص کنید.

۳- انواع

موسسات با‌توجه به هدف و نوع فعالیت به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • موسسات انتفاعی: هدف این نوع موسسات، کسب سود و منفعت از فعالیت‌های غیر‌تجاری است مانند موسسات حقوقی، آموزشگاه‌های علمی و فنی و حرفه‌ای و هنری، آموزشگاه زبان‌های خارجی، موسسات کاریابی، مدارس غیرانتفاعی.
  • موسسات غیرانتفاعی: هدف این نوع موسسات، خیرخواهانه است و در‌صدد کسب سود نیستند؛ مانند خیریه‌ها، انجمن‌ها، صندوق‌های قرض‌الحسنه، سازمان‌های مردم نهاد(NGO).

درصورتی‌که شرکت‌های تجاری طبق قانون تجارت به ۷ نوع تقسیم می‌شوند که عبارت‌اند از:

  • شرکت سهامی عام و خاص
  • شرکت با مسئولیت محدود
  • شرکت تضامنی
  • شرکت نسبی
  • شرکت مختلط سهامی
  • شرکت مختلط غیر سهامی
  • شرکت تعاونی

۴- حداقل تعداد سهامداران/شرکا

حداقل تعداد شرکا برای ثبت شرکت تجاری با‌توجه به نوع آن‌ها متفاوت است. به عنوان مثال برای ثبت شرکت با‌مسئولیت محدود، حداقل ۲ نفر و برای ثبت شرکت سهامی خاص، حداقل ۳ سهامدار لازم است. در صورتی‌که برای ثبت همه انواع موسسات اعم از انتفاعی و غیر‌انتفاعی، حداقل ۲ شریک کافی است.

۵- تفاوت موسسه و شرکت در مالیات 

موسسات غیرتجاری در صورتی‌که دارای فعالیت‌ انتفاعی باشند مانند موسسات حقوقی، آموزشگاه‌های فنی و حرفه‌ای و … مشمول مالیات می‌شوند. موسسات غیرانتفاعی مانند خیریه‌ها از پرداخت مالیات معاف هستند. ولی همه انواع شرکت‌های تجاری باید مالیات پرداخت کنند و در صورت عدم توجه به مقررات مالیاتی، جریمه می‌شوند.

ثبت موسسه و شرکت

همانطور که گفته شد هدف اصلی تشکیل شرکت‌، انجام امور تجاری و کسب سود است ولی هدف از تشکیل موسسه انجام فعالیت‌‌های غیرتجاری است و می‌تواند کسب سود هم داشته باشد. تفاوت‌ موسسه و شرکت، محدود به اهداف نمی‌شود و شامل تعداد شرکا، انواع، میزان سرمایه ثبتی و … نیز هست. بنابراین لازم است که پس از آشنایی با تفاوت موسسه و شرکت، قالب مناسب فعالیت خود را انتخاب کنید. برای ثبت موسسه یا شرکت می‌توانید از کارشناسان حقوقی و ثبتی اساسنامه کمک بگیرید تا در کمترین زمان فرآیند ثبت انجام شود.

اثر عدم رعایت اساسنامه شرکت در انعقاد قرارداد

اثر عدم رعایت اساسنامه شرکت در انعقاد قرارداد

شماره دادنامه قطعی :

9309982160900218

تاریخ دادنامه قطعی :

1394/10/28

 

پیام: در صورتی که قرارداد شرکت طبق اساسنامه بایستی به امضاء مدیرعامل و یکی از اعضای هیأت مدیره رسیده باشد، اما صرفا توسط مدیر عامل امضا شود، بی اعتباری قرارداد مانع ازمطالبه اجرت المثل اعمال انجام شده توسط طرف قرارداد نیست.

مستندات:…..

رأی دادگاه بدوی

 

شرکت نیک اندیشان شفق با وکالت اقای ر. ک.ع. به طرفیت اقای ح. خ. دعوایی به خواسته مطالبه خسارت ، مطالبه خسارات دادرسی و تاخیر تادیه اقامه کرده است. وکیل خواهان در شرح دادخواست اظهار داشته خوانده بعنوان مدیرعامل شرکت خدمات بازرگانی اینده نگر مهر با انعقاد قرارداد شماره 9004-89-89/3/17 موکل اش را بعنوان کارگزار جهت فروش ملک خود انتخاب کرده و علی رغم اینکه می دانسته و مطلع بوده می بایست قراردادهای شرکت با دو امضا صورت گیرد اشاره ای به ان نکرده و موکل اش هم به اعتبار سمت مدیرعاملی خوانده ، قرارداد را امضا کرده است و برهمان اساس ملک موضوع قرارداد را فروخت. شرکت بازرگانی اینده نگر مهر هم بخشی از ثمن معامله را دریافت کرده است. اما در هنگام پرداخت حق الزحمه موکل بدلیل نقص امضا ، قرارداد باطل اعلام گردید اما چون اقدام خوانده خلاف اساسنامه شرکت بوده و موجب ورود خسارت به موکل شده درخواست دارد تا با جلب نظرکارشناسی حکم به پرداخت خسارات صادرگردد. در جلسه رسیدگی مورخ 93/7/23 وکیل خوانده پاسخ داده که پیش از این نیز همین دعوی مطرح شده که رای به بیحقی خواهان صادر شده است . قرارداد هم حسب رای دادگاه باطل شده است .از وکیل خوانده سوال شده که خریدار توسط چه کسی معرفی شده است ؟ پاسخ داده خریدار موسسه علوی بوده و از طرف این موسسه اقای نبی زاده قرارداد را امضا کرده است . ظاهرا خواهان موسسه ی علوی را به موکل اش معرفی کرده است .وقت دیگری جهت تحقیق از اقای نبی زاده تعیین شده است . در جلسه ی اخیر ، شاهد حضور نیافته ، وکیل خوانده اظهار داشته واسطه ی قرارداد خواهان بوده ولی قرار بوده که قرارداد اجرا شود و در بند 4 قرارداد کارگزاری اشاره شده که پرداخت حق مشاوره منوط به اتمام فروش بوده است. با توجه به اینکه قرارداد کارگزاری بی اعتبار بوده قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر شده و کارشناس منتخب دادگاه دستمزد عرفی خواهان را مبلغ 328/000/000 ریال از هرطرف معامله تعیین کرده است. وکیل خواهان اعلام داشته با توجه به تصریح قرارداد نیازی به ارجاع به کارشناسی نبوده است وکیل خوانده پاسخ داده که قرارداد به جهت عدم اجرای تعهدات طرف مقابل فسخ شده و مطابق قرارداد پرداخت دستمزد خواهان مستلزم اتمام فروش بوده و بنابراین وی مستحق چیزی نیست . بنا به مراتب بالا باتوجه به نحوه مدافعات وکیل خوانده مبنی بر اینکه با فسخ قرارداد اجاره به شرط تملیک با توجه به شرط قراردادی خواهان مستحق اجرت نیست و قرائن کار از استماع شهادت شاهد عدول می گردد. نحوه مدافعات نشان می دهد که به سعی خواهان معامله ی کارگزاری واقع شده است . در اینصورت فسخ مانع مطالبه دستمزد نیست مگر انکه عامل فسخ خواهان بوده باشد . ( ماده 352 قانون تجارت ) افزون بر این استناد به مدلول قراردادی که بی اعتبار اعلام شده از سوی وکیل خواهان ( از جهت توافق به میزان اجرت ) و وکیل خوانده از جهت عدم تحقق شرط اتمام معامله موجه نیست. از این رو اعتراض به نظریه مردود اعلام می شود. از آراء قضایی صادره و اوراق پرونده بدست می اید که خواهان براساس قراردادی که تنظیم شده نسبت به اجرای تعهد کارگزاری اقدام کرده لکن معلوم شده قرادادی که به نام شرکت خدمات بازرگانی اینده نگر مهر با2 امضا معتبر بوده است دراینصورت چون خوانده بعنوان مدیرعامل شرکت مذکور از شرط مربوط به نحوه انعقاد قرارداد مطلع بوده و خواهان بنا به دستور وی عمل کرده از جهت دستوری که داده و از عمل غیر منتفع شده مسوولیت خواهد داشت . براین اساس دعوی ثابت تشخیص و به استناد ماده 336 قانون مدنی و ماده 515 و 519 قانون ائین دادرسی مدنی وماده 265 قانون ائین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 328/000/000 ریال بعنوان اصل خواسته ونیز هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل مطابق تعرفه درحق

خواهان صادر و اعلام می گردد. در مورد خسارت تاخیر تادیه چون شرایط مقرر در ماده 522 قانون ائین دادرسی مدنی وجود ندارد و میزان تعهدبا رای دادگاه تعیین شده است. قرار رد دعوی صادر می شود. این رای حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این شعبه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه 44 دادگاه عمومی حقوقی تهران -قاسم اسکندری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

 

در خصوص تجدیدنظرنظر خواهی آقای حسن خ. با وکالت آقای ح. ش. به طرفیت شرکت نیک اندیشان شفق نسبت به دادنامه شماره 747 مورخ 94/8/16 شعبه 44 دادگاه عمومی حقوقی تهران که براساس دادنامه موصوف حکم محکومیت تجدیدنظر خواه به پرداخت مبلغ 328/000/000 ریال بابت اجرت المثل کار انجام شده (فروش ملک) در حق شرکت تجدیدنظر خواه صادر گردیده است. دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین قطع نظر از اینکه قرار رد کارگزاری مورخ 89/4/11 به موجب حکم دادگاه ( که درپرونده موجود است) ابطال گردیده است.نظربه اینکه تجدیدنظر خواه به عنوان مدیر عامل شرکت خدمات بازرگانی آینده نگرمهراقدام به انعقاد قرار داد کارگزاری پا شرکت تجدیدنظر خوانده کرده است و با وصف اینکه می دانسته طبق اساس نامه شرکت قرار داد مذکورباید توسط یکی از اعضاء هیأت مدیره شرکت نیز امضاء بشود تا از نفوذ حقوقی برخوردار باشد لیکن این کار را انجام نداده و این امرنمیتواند نافی استحقاق تجدیدنظر خوانده برای مطالبه اجرت المثل کارها انجام شده باشد.افزون برآن ایراد تجدیدنظرخواه درارتباط با اینکه دعوا متوجه شرکت میباشد.نه مدیر عامل آن به عنوان شخص حقیقی، با توجه به مقررات ماده 141 قانون تجارت مردود میباشد. نظر به اینکه شرکت تجدیدنظر خوانده به تعهدات قرار دادی خود در ارتباط با خرید ملک عمل کرده است و فسخ یا ابطال قرار داد خرید ملک برای شرکت تجدیدنظر خوانده مستند به فعل وی نبوده تا استحقاق اخذ اجرت المثل نداشته باشد.بنابر این تجدیدنظر خواه غیر وارد تشخیص داده میشود و به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید میگردد. در مورد تجدیدنظر خواهی شرکت نیک اندیشان با وکالت آقای ر. ک.ع. نسبت به دادنامه فوق الاشاره از حیث اینکه مبلغ مورد حکم کمتر از اجرت واقعی کار انجام شده بوده وکارشناس میبایستی بر اساس ملاک مندرج در قرارداد کارگزاری اظهارنظر میکرد، نظربه اینکه قرار داد مذکور باطل گردیده است لذا مبلغ مندرج در آن نمیتواند معیاری برای تعیین اجرت کار باشد ودرچنین مواردی اجرت عرفی کار تعیین می شود از آنجایی که کارشناس بر این اساس اظهار نظر کرده است لذا تجدیدنظر خواهی غیر وارد تشخیص داده میشود و به استناد ماده 358 قانون مرقوم دادنامه تجدیدنظرخواسته تایید میگردد.این رأی قطعی است.

شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران – رئیس و مستشار

اثر ممانعت از حضور سهامدار در مجمع عمومی

اثر ممانعت از حضور سهامدار در مجمع عمومی

شماره دادنامه قطعی :

9109970221200846

تاریخ دادنامه قطعی :

1391/07/08

 

پیام: چنانچه تشریفات قانونی دعوت و تشکیل مجامع عمومی شرکت سهامی رعایت نشود و از آن جمله از حضور برخی صاحبان سهام ممانعت شود، تصمیمات و صورت جلسه مجمع عمومی باطل است.

مستندات:…

 

رأی دادگاه بدوی

 

در خصوص دعوی خواهان الف.خ. به طرفیت شرکت د. به خواسته ابطال صورت جلسه مورخه 6/7/1390 که اعلام داشته است که دارای دو سهم از 400 سهم بی نام شرکت بوده و چون اجازه حضور شرکت در مجمع عمومی را نداده اند تقاضای ابطال صورت جلسه را دارم نظر به اینکه تصمیمات مجمع عمومی عادی با حضور دارندگان بیش از نصف سهام معتبر بوده و اتخاذ تصمیم با اکثریت نصف به علاوه یک انجام می گردد و در مانحن فیه حضور یا عدم [حضور] خواهان تأثیری در تشکیل جلسه و اتخاذ تصمیمات شرکت نداشته است و با فرض عدم حضور نیز اثری بر آن مترتب نیست لذا دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و مستنداً به مواد 87 و 88 قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می نماید رأی صادره ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.
رئیس شعبه 11 دادگاه عمومی حقوقی تهران – کریم زاده

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف.خ. به طرفیت 1- شرکت.د (سهامی خاص) 2- الف.نسبت به دادنامه شماره994-8/11/90 شعبه 11 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب دادنامه موصوف درباره ی دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته ابطال صورت جلسه مورخ 6/7/90 مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده شرکت دنا با این استدلال که تصمیمات مجمع عمومی عادی با حضور دارندگان بیش از نصف سهام معتبر بوده و اتخاذ تصمیم با اکثریت نصف به علاوه یک انجام می گردد و در مانحن فیه حضور یاعدم حضور خواهان تأثیری در تشکیل جلسه و اتخاذ تضمیمات شرکت نداشته است و با فرض عدم حضور نیز اثری بر آن مترتب نیست، دعوی را غیرثابت تشخیص و مستنداً به مواد 87 و 88 قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت حکم بر بی حقی خواهان صادر گردیده است. خلاصه اعتراضات تجدیدنظرخواه این است که دادگاه به مفهوم ومعنی مواد 87 و 88 لایحه اصلاحی قانون تجارت توجه نکرده و استنباط خود از مواد مذکور را به عنوان دلایل صدور حکم به بطلان دعوی به رشته تحریر در آورده است. به علاوه به مفاد دادخواست و مدرک تقدیمی نیز عنایتی ننموده است. زیرا طبق صورت جلسه یاد شده و آگهی مربوط به دعوی، آن جلسه به منظور انتخاب اعضا سه نفره هیأت مدیره شرکت تشکیل شده است نه سایر تصمیماتی که درمجمع عمومی اتخاذ می گردد. و برابر ماده 88 قانون مذکور تصمیمات در مجمع عمومی عادی همواره با اکثریت به علاوه یک آرای حاضر در جلسه رسمی معتبر خواهد بوده مگر در مورد انتخاب مدیران و بازرسان که اکثریت نسبی کافی خواهد بود و علت این امرآن است که در مورد انتخاب مدیران تعداد آرای هر رأی دهنده در عدد مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود و حق رأی هر رأی دهنده برابر حاصل ضرب مذکور خواهد بوده از سویی دیگر جلسه مجمع عمومی فقط زمانی می تواند رسمیت پیدا کند که تشریفات قانونی مربوط به دعوت و حضور تمام سهامداران فراهم شده باشد و چنانچه تعدادی از سهامداران شخصا برای ورود به جلسه مراجعه نکرده و در جلسه شرکت ننمایند چون تشریفات قانونی رعایت شده تشکیل جلسه فاقد ایراد واشکال خواهد بود و در صورتی که سهامداران برای شرکت در جلسه مراجعه لیکن از حضور وی امتناع به عمل آید، چون تشریفات قانونی رعایت نشده تصمیمات اتخاذ شده اعتبار قانونی ندارد. و به جهات مذکور تقاضای نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را نموده است دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین نظربه اینکه برابر ماده 72 لایحه اصلاحی قسمتی از قانون تجارت مجمع عمومی شرکت سهامی از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود و شرکت در جلسات مجمع عمومی عادی و فوق العاده از حقوق اولیه هر صاحب سهم است وصاحبان سهام ازطریق اعمال حق رأی خود در اداره شرکت دخالت می نمایند نظربه اینکه تأثیر داشتن یا نداشتن رأی هر صاحب سهم در تصمیمات شرکت مقوله ی جدا از حق حضوری وی در جلسات مجمع عمومی شرکت است [و] نظر به اینکه برابر ماده 88 قانون مذکور انتخاب مدیران شرکت با اکثریت نسبی به عمل می آید و تعداد رأی هر صاحب سهم در تعداد مدیرانی که باید انتخاب شود ضرب می شود و بدین ترتیب بر خلاف نظر دادگاه بدوی تعداد آرای تجدیدنظرخواه در انتخاب مدیران مؤثر بوده و اصولاً اظهارنظر راجع به اینکه رأی هر صاحب سهم در انتخاب مدیران مؤثر است یا خیر مستلزم شرکت صاحب سهم درجلسه می باشد نظربه اینکه برابر مقررات ماده 97 و 99 قانون یاد شده کلیه صاحبان سهام باید برای جلسه مجامع عمومی (اعم از عادی یافوق العاده) دعوت شوند و در صورت مراجعه صاحب سهم برای اخذ ورقه ورود به جلسه، هیأت مدیره شرکت باید ورقه ورود صادر و موجبات حضور صاحب سهم در جلسات شرکت را فراهم نماید. نظربه اینکه برابری ادله موجود درپرونده شرکت تجدیدنظرخواه از حضور تجدیدنظرخواه در جلسه مجمع عمومی عادی فوق العاده شرکت که برای انتخاب مدیران شرکت تشکیل گردیده ممانعت به عمل آمده و نامبرده از حقوق قانونی مربوط به سهام خود از جمله حق حضور در جلسه و حق رأی دادن و انتخاب مدیران محروم گردیده است و چون مقررات قانونی در ارتباط با تشکیل جلسه ی مورخ 6/7/90 رعایت نگردیده است بنابراین مطابق ماده 270قانون یاد شده تصمیمات اتخاذ شده در جلسه مذکور فاقد اعتبار قانونی است بنابه مراتب مذکور تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می شود و مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته مستنداً به ماده 198و519 قانون مذکور حکم به بطلان صورت جلسه موضوع دعوی و محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارات دادرسی طبق تعرفه قانونی در حق تجدیدنظرخواه صادر می گردد این رأی قطعی است.
رئیس شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران – مستشاردادگاه
دوبحری – نورزاد

صورت‌های مالی شرکت‌های تجاری برای وکلا و مشاوران حقوقی

صورت‌های مالی شرکت‌های تجاری برای وکلا و مشاوران حقوقی

بخش اول: اهمیت و مسئولیت‌های حقوقی صورت‌های مالی

1.مفاصاحساب مدیران و مسئولیت‌ها:

تصویب صورت‌های مالی توسط مجمع عمومی به منزله مفاصاحساب مدیران است و در شناخت و اثبات مسئولیت مدنی یا کیفری مدیران اهمیت بسزایی دارد.

2.جرم تقسیم منافع موهومه (سود جعلی):

    • این جرم یکی از سنگین‌ترین جرائم پیش‌بینی شده برای مدیران در قانون تجارت است و هم در شرکت‌های سهامی و هم با مسئولیت محدود جرم‌انگاری شده.
    • مجازات آن معادل ماده ۲۵۸ لایحه اصلاحی قانون تجارت، ۱ تا ۳ سال حبس است.
    • در این جرم، برخلاف بسیاری از جرایم مدیران، جزای نقدی پیش‌بینی نشده است و این مجازات مشمول قانون کاهش مجازات جرایم تعزیری نیست.
    • ماده ۲۵۸، بند ۱: مجازات مدیرانی که بدون داشتن ترازنامه یا بر اساس ترازنامه مزوّر (جعلی/اشتباه) سودی را تقسیم کنند.
    • ماده ۲۵۸، بند دال (۴): مدیران و مدیرعاملی که ترازنامه غیرواقعی به مجمع ارائه می‌دهند، حتی اگر سودی تقسیم نشده باشد، مشمول همین مجازات می‌شوند.

بخش دوم: اسناد مالی و ساختار ترازنامه

۱. اسناد مالی قانونی و عملی:

هیئت مدیره موظف است پس از پایان سال مالی، پنج سند را به مجمع ارائه دهد:

  1. صورت دارایی و دیون شرکت.
  2. ترازنامه.
  3. حساب عملکرد.
  4. حساب سود و زیان.
  5. گزارش درباره فعالیت و وضع عمومی شرکت طی سال گذشته.

در عمل، سه سند ارائه می‌شود: ترازنامه (که صورت دارایی و دیون را نیز پوشش می‌دهد)، صورت سود و زیان (که جایگزین حساب عملکرد و سود و زیان است)، و گزارش عملکرد.

۲. ترازنامه (Balance Sheet / صورت وضعیت مالی):

  • ترازنامه مهم‌ترین سند مالی است؛ زیرا آخرین وضعیت مالی شرکت را در یک لحظه (پایان سال مالی) نشان می‌دهد.
  • فرمول اصلی (تراز): مجموع دارایی‌ها (سمت راست) = مجموع بدهی‌ها + حقوق صاحبان سهام (سمت چپ)
    • اگر بدهی‌ها از دارایی‌ها بیشتر باشند (شرکت زیان‌دهی بالا داشته باشد)، حقوق صاحبان سهام منفی خواهد شد.

بخش سوم: اجزای ترازنامه و نکات حقوقی آن‌ها

دارایی‌ها و بدهی‌ها به دو دسته جاری (گردش زیر ۱ سال) و غیرجاری (بلندمدت) تقسیم می‌شوند.

الف) دارایی‌ها (Assets):

دارایی‌های جاری (نقدشوندگی زیر ۱ سال)

دارایی‌های غیرجاری (نقدشوندگی بالای ۱ سال)

موجودی نقد: شامل وجوه نقد، سپرده‌های دیداری و ارز خارجی (از منظر حسابداری).

سرمایه‌گذاری بلندمدت: دارایی‌های تملک شده برای کسب انتفاع در بیش از یک سال (مثل خرید سهام مدیریتی با هدف کنترل).

سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت: تملک دارایی برای کسب منفعت در کوتاه مدت (مثل نوسان‌گیری سهام).

دارایی‌های ثابت مشهود: برای تولید، عرضه کالا یا استفاده اداری خریداری شده و عمر بیش از یک دوره مالی دارند (ساختمان، ماشین‌آلات).

حساب و اسناد دریافتنی تجاری: مطالبات ناشی از فعالیت عملیاتی (فروش نسیه). (بالا بودن این رقم ممکن است نشان‌دهنده مشکل در فروش نقدی یا عرف اعتباری فروش باشد).

نکته ارزش دفتری: قیمت این دارایی‌ها در ترازنامه بر اساس قیمت روز تملک (ارزش دفتری) است و در اقتصاد تورمی معمولاً کمتر از ارزش واقعی است.

موجودی مواد و کالا: دارایی‌های در حال استفاده در فرایند عملیات برای ساخت محصول.

تجدید ارزیابی دارایی‌ها: روشی برای افزایش سرمایه است (ماده ۱۴۱ قانون مالیات‌های مستقیم) که در آن مبالغ افزایش‌یافته (چون درآمد محسوب می‌شوند) معاف از مالیات هستند (با محدودیت حداقل هر ۳ سال یک بار).

سفارش‌ها و پیش‌پرداخت‌ها: خرید سفارش داده شده و پرداخت شده، اما هنوز دریافت نشده.

دارایی‌های نامشهود: دارایی‌های بلندمدت غیرقابل لمس فیزیکی (امتیازها، سرقفلی، علامت تجاری، نرم‌افزار).

 

سایر دارایی‌های غیرجاری: دارایی‌های بلندمدتی که در دسته‌بندی مشخصی قرار نمی‌گیرند (مانند وجه نقدی که برای ۲ یا ۳ سال مسدود شده است)

ب) بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام (Liabilities & Equity):

بدهی‌های جاری (قابل پرداخت زیر ۱ سال)

حقوق صاحبان سهام (Equity)

حساب و اسناد پرداختنی تجاری: بدهی بابت خرید کالایی که در عملیات شرکت مصرف می‌شود. (در اقتصاد تورمی، این رقم بالا یک نکته مثبت تلقی می‌شود)

سرمایه ثبت‌شده و پرداخت‌شده: مبلغی که سهامداران به شرکت پرداخته‌اند.

سایر حساب‌ها و اسناد پرداختنی: بدهی‌های غیرمستقیم در عملیات (مانند حقوق کارمندان، حق‌الوکاله مشاوران).

اندوخته قانونی: سالانه ۵٪ سود خالص تا سقف ۱۰٪ سرمایه ثبتی باید ذخیره شود.

ذخیره مالیاتی: مبلغی که شرکت موظف است بابت بدهی مالیاتی احتمالی (طبق برگ تشخیص) نگه دارد.

اندوخته اختیاری: مبلغ ذخیره‌شده مازاد بر اندوخته قانونی.

سود سهام پرداختنی: سودی که مصوب شده ولی هنوز ظرف مهلت قانونی ۸ ماهه پرداخت نشده.

سود تقسیم نشده/زیان انباشته: مبالغ باقی‌مانده از سال‌های قبل.

تسهیلات دریافتی: وام‌های کوتاه‌مدت (زیر یک سال).

بدهی‌های غیرجاری: تسهیلات مالی بلندمدت (بالای ۱ سال)؛ ذخیره مزایای پایان خدمت کارکنان (سنوات)؛ و بدهی‌های احتمالی (مانند خسارت تأخیر تأدیه یا حق‌الوکاله احتمالی در یک دعوا).

بخش چهارم: صورت سود و زیان و تقسیم سود

۱. صورت سود و زیان (Income Statement):

  • این صورت وضعیت، تحرک و پویایی شرکت را طی یک سال مالی نشان می‌دهد (برخلاف ترازنامه که ثابت است).
  • محاسبات کلیدی:
  1. درآمد عملیاتی:ورودی‌های ناشی از فعالیت اصلی شرکت (فروش کالا یا خدمات).
  2. بهای تمام شده: هزینه‌های مستقیم تولید.
  3. سود ناخالص: درآمد عملیاتی منهای بهای تمام شده.
    • حاشیه سود عملیاتی: نسبت سود ناخالص به درآمد عملیاتی (مثلاً ۱۰٪).
  4. سود عملیاتی: سودی که صرفاً از فعالیت‌های اصلی شرکت حاصل شده است.
  5. درآمد/هزینه غیرعملیاتی: ورودی‌ها و خروجی‌هایی که ناشی از عملیات اصلی نیستند (مانند فروش ملک یا تسعیر ارز)
  6. سود خالص: مبلغ نهایی که پس از کسر مالیات بر درآمد، به سهام‌دار قابل ارائه است.
  • نکته حقوقی-مالی: سودی که عمدتاً ناشی از سودهای دفعتی یا غیرعملیاتی (مانند تسعیر ارز) باشد، ممکن است قابل تقسیم نباشد.

۲. تقسیم سود (از منظر قانون تجارت):

  • سود قابل تقسیم بر اساس قانون تجارت محاسبه می‌شود (تفکیکی بین عملیاتی و غیرعملیاتی وجود ندارد).
  • الزام تقسیم: ۱۰ درصد سود خالص شرکت باید حتماً بین سهامداران تقسیم شود.
  • مهلت پرداخت: هیئت مدیره موظف است سود را ظرف مدت ۸ ماه پس از تصویب مجمع توزیع کند.

بخش پنجم: کاربردهای تخصصی حقوقی صورت‌های مالی

مطالعه صورت‌های مالی برای چیدن استراتژی در دعاوی و قراردادهای زیر حیاتی است:

۱. دعاوی ورشکستگی:

  • توقف ظاهری: ناتوانی در پرداخت بدهی‌ها و عجز از پرداخت.
    • معیار تحلیلی: نسبت جاری (دارایی‌های جاری تقسیم بر بدهی‌های جاری). اگر این نسبت کمتر از ۱ باشد (مثلاً ۰.۵)، شرکت به توقف ظاهری نزدیک است.
  • توقف واقعی (نظریه غالب در دادگاه‌ها): دارایی‌های مثبت کمتر از دارایی‌های منفی باشند (بدهی‌ها بیش از کل دارایی‌ها).
    • معیار تحلیلی: نسبت بدهی (کل بدهی‌ها تقسیم بر دارایی‌ها). بالا بودن این نسبت نشان‌دهنده مستغرق بودن دارایی‌ها در دیون است.
  • اهمیت برای وکیل: در دعاوی مالی، کارشناس تعیین‌کننده است؛ وکیل باید دید مالی داشته باشد تا بتواند به کارشناس جهت دهد یا جلوی انحراف را بگیرد.

۲. اعتبارسنجی و تنظیم قرارداد:

  • برای اعتبارسنجی طرف قرارداد، درخواست صورت‌های مالی چند سال اخیر و اظهارنامه‌های مالیاتی ضروری است.
  • در تنظیم قراردادهای خرید سهام شرکت، چک کردن صورت‌های مالی یک رکن اصلی است.
  • نکته استراتژیک: در خرید شرکت‌های قدیمی و پرریسک، توصیه می‌شود ابتدا دارایی‌ها (کارخانه) خریداری شود و سپس پوسته شرکت (سهام) خریداری گردد تا ریسک کمتری متوجه خریدار باشد.

۳. مسئولیت مدنی و کیفری مدیران (ماده ۲۵۸)

  • دفاع در دعوای تقسیم سود: اگر دادگاه دادخواست الزام به تقسیم سود را رد کند (چون تقسیم سود اختیار مجمع است) ، وکیل می‌تواند:
    • طرح شکایت کیفری ماده ۲۵۸: برای تقسیم سود موهوم (مبنی بر ترازنامه مزور یا غیرواقعی) و درخواست حسابرسی اسناد شرکت.
    • استناد به ماده ۱۳۹: درخواست ارائه صورت‌های مالی ۱۰ سال اخیر شرکت (چون حق سهامدار برای مطالبه صورت مالی ۱۵ روز قبل از مجمع، حقی پابرجا است).
  • اثبات سوءاستفاده از اموال (بند ۳ و ۴ ماده ۲۵۸): تحلیل صورت‌های مالی می‌تواند نشان دهد که آیا مدیران از اموال یا اختیارات شرکت علیه منافع شرکت و برای منافع شخصی سوءاستفاده کرده‌اند یا خیر.
    • مثال: سرمایه‌گذاری بخش عمده وجه نقد شرکت (مثلاً ۹۰ میلیارد تومان) در یک سهم خاص و نامطمئن که دقیقاً در اوج قیمت خریداری شده است (که احتمالاً مدیران قبلاً آن را ارزان خریده و اکنون به قیمت بالایی به شرکت فروخته‌اند).
  • تقصیر مدنی: حتی اگر سوءاستفاده شخصی اثبات نشود، چنین اقداماتی می‌تواند مصداق تقصیر مدیران و موجب مسئولیت مدنی برای جبران خسارت (ماده ۱۴۲ لایحه) باشد.
  • گزارش حسابرس مشروط: اگر حسابرس مستقل، صورت‌های مالی را به صورت مشروط تأیید کرده و لزوم تغییر در اقلامی را قید کرده باشد، تقسیم سود بدون اعمال این تغییرات، می‌تواند مصداق تقسیم سود موهوم تلقی شود. بخش مقدماتی گزارش حسابرس که شامل بندهای مشروط است، برای طرح دعاوی آتی بسیار مهم است.

۴. شرکت با مسئولیت محدود:

  • در شرکت‌های با مسئولیت محدود، الزام به تنظیم صورت مالی وجود ندارد.
  • با این وجود، چون قانون‌گذار در مورد این شرکت‌ها از عبارت باید منافع را تقسیم کند استفاده کرده است، به نظر می‌رسد دادخواست الزام تقسیم سود در مورد شرکت با مسئولیت محدود باید پذیرفته شود.

بخش ششم: منابع و توصیه‌ها

  • کتاب‌های معرفی شده:
    • کتاب حقوق کاربردی شرکت‌های تجاریکه مباحث عملیاتی شرکت‌ها، با تمرکز بر سهامی و با مسئولیت محدود، از جمله نحوه خرید سهام و تأثیر شرکت، را پوشش می‌دهد.
    • کتاب تحلیل‌های مالیدکتر تهرانی
    • کتاب آنچه مشاوره حقوقی باید بداند دکتر فرهاد بیات.
  • توصیه به تمرین عملی: به کارشناسان حقوقی توصیه شده است که برای آمادگی، حتماً به سایت کدال مراجعه کرده و صورت‌های مالی شرکت‌ها را بررسی کنند.

جهت مشاهده کارگاه برگزار شده در این خصوص با تدریس دکتر جواد معتمدی وارد لینک زیر شوید:

https://dadbanan.com/course/926

صورتجلسه مجمع عمومی فوق‌العاده شرکت .......(سهامی خاص) با موضوع تصویب اساسنامه جدید

صورتجلسه مجمع عمومی فوق‌العاده شرکت …….(سهامی خاص) با موضوع تصویب اساسنامه جدید

نام شرکت

شماره ثبت

شناسه ملی

سرمایه ثبت شده

……..

……..

……..

…….. ریال

جلسه مجمع عمومی فوق‌العاده شرکت …….. (سهامی خاص)، ثبت شده به شماره …….. در اداره ثبت شرکت‌ها و موسسات غیرتجاری تهران، به شناسه ملی ……..، در تاریخ …….. ساعت ……..، با حضور همه/اکثریت سهامداران در اقامتگاه قانونی شرکت به نشانی: ………………. تشکیل شد.

الف) در اجرای ماده ۱۰۱ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب ۱۳۴۷):

1- آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. به سمت رییس جلسه،

2- آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. به سمت ناظر جلسه،

3- آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. سمت ناظر جلسه،

4- آقای/خانم …….. به شماره ملی …….. به سمت منشی جلسه، انتخاب شدند.

هیئت‌رئیسه ضمن قبولی سمت خود و بررسی فهرست اسامی و مدارک سهام‌داران حاضر در جلسه و تأیید حضور اکثریت/تمامی سهام‌داران و یا نمایندگان قانونی آنها و تایید اقامتگاه قانونی شرکت، رسمیت جلسه را اعلام و مجمع به شرح زیر وارد دستور جلسه شد.

ب) در خصوص دستور جلسه تصویب اساسنامه جدید شرکت، به شرح ذیل تصمیم‌گیری شد:

اساسنامه جدید شرکت در  ….. ماده و …. تبصره به تصویب رسید و جایگزین اساسنامه قبلی شد.

ج) به آقای/خانم …….. یکی از سهامداران وکالت با حق توکیل به غیر ولو کرارا داده شد که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت‌ها و موسسات غیرتجاری تهران، نسبت به ثبت این صورتجلسه، با پرداخت هزینه‌های قانونی مربوط و امضاء ذیل دفاتر ثبت، اقدام کند.

فهرست سهامداران حاضر در جلسه

سهامداران حاضر در جلسه مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ ……… ساعت ….. شرکت ……..، با امضای این برگه، حضور خود در این جلسه و موافقت با مصوبات آن را اعلام و تأیید می کنند:

ردیف

مشخصات سهامداران

تعداد و نوع سهام

امضا

1

آقای/خانم ……………………

….. سهم عادی بانام

 

2

آقای/خانم ……………………

….. سهم عادی بانام

 

3

آقای/خانم ……………………

….. سهم عادی بانام

 

مجموع

…… سهم عادی بانام …… ریالی

 

شریک خاموش: قهرمانان ناشناخته پشت پرده موفقیت‌های بزرگ

شریک خاموش: قهرمانان ناشناخته پشت پرده موفقیت‌های بزرگ

در دنیای پرهیاهوی استارت آپ ها، جایی که کارآفرینان جوان با چشمان پر از رویا و جیب‌های نیمه‌خالی به جنگ بازار می‌روند، گاهی یک قهرمان بی‌صدا وارد صحنه می‌شود. نه با فریادهای تبلیغاتی، نه با جلسات طولانی مدیریت، بلکه فقط با یک چک یا تعهد مالی و یک قول ساده: “من سرمایه می‌گذارم، تو بساز.” این قهرمانان، شرکای خاموش هستند – افرادی که بدون دخالت در روزمره‌های پراسترس، به سوخت‌رسان‌های خاموش موفقیت تبدیل می‌شوند. اما آیا واقعاً شریک خاموش فقط یک سرمایه‌گذار منفعل است؟ و چطور با فرشته‌های سرمایه‌گذاری (Angel Investor)– آن سرمایه‌گذاران پرجنب‌وجوش که بال‌های مشاوره‌ای‌شان را باز می‌کنند – تفاوت دارد؟

شریک خاموش: سایه‌ای که نور می‌تاباند

تصور کنید سال ۱۹۹۸ است. دو دانشجوی جوان دانشگاه استنفورد، لری پیج و سرگئی برین، ایده‌ای دیوانه‌وار برای جستجوی هوشمند در اینترنت دارند. اما جیب‌های‌شان خالی است و سرمایه‌گذاران سنتی، ایده‌شان را مسخره می‌کنند. اینجا آندی بشتولهایم، یکی از بنیان‌گذاران سان مایکروسیستمز، وارد می‌شود. او ۱۰۰ هزار دلار چک می‌نویسد و می‌گوید: “من شریک خاموش‌تان هستم.” بدون هیچ دخالتی در کدزنی‌های شبانه‌روزی یا جلسات استراتژیک، فقط منتظر می‌ماند تا گوگل به غولی با ارزش تریلیون دلاری تبدیل شود. این، یکی از مشهورترین مثال‌های شریک خاموش است – جایی که سرمایه بدون دردسر مدیریتی، به پرواز درمی‌آید.

شریک خاموش (Silent Partner)، در اصل، شریکی است که در قراردادهای سرمایه‌گذاری، نقش یک حامی مالی پنهان را ایفا می‌کند. او پول، تجهیزات یا دارایی می‌گذارد، اما در ازای آن، فقط سهمی از سود یا زیان را می‌گیرد. هیچ رأیی در تصمیمات روزانه، هیچ جلسه‌ای در دفتر، و اغلب حتی هویتش محرمانه می‌ماند. این مدل، معمولاً در شرکت‌های با مسئولیت محدود یا سهامی خاص شکل می‌گیرد. جایی که مسئولیت شریک خاموش به اندازه سرمایه‌اش محدود است.

از نظر حقوقی برای تنظیم رابطه شریک خاموش و استارت آپ، بهتر است در قرارداد سرمایه گذاری به فقدان حق رای در انتخاب اعضای هیات مدیره تصریح شود و در اساسنامه نیز این امر دیده شود.

اما چرا سرمایه گذار یا شریک خاموش جذاب است؟ برای کارآفرین، یعنی کنترل کامل بدون از دست دادن سهام؛ برای سرمایه‌گذار، یعنی ریسک پایین‌تر بدون غرق شدن در باتلاق عملیات.

بیایید به مثال‌های دیگری نگاهی بیندازیم که این مفهوم را زنده می‌کنند. در سال ۲۰۱۱، جان کوم و برایان اکتون، دو مهاجر اوکراینی، اپلیکیشن واتس‌اپ را می‌سازند. جیم گوتز از سکویا کپیتال (Sequoia Capital)، به عنوان شریک خاموش، سرمایه اولیه تزریق می‌کند و عقب می‌نشیند تا تیم فنی کارش را بکند. نتیجه؟ فروش ۱۹ میلیارد دلاری به فیسبوک در ۲۰۱۴. یا فکر کنید به کارخانه کیک پنیر (The Cheesecake Factory): در ۱۹۷۸، اسکار و اوولین اورتون با یک وام ۱.۵ میلیون دلاری از یک سرمایه‌گذار املاک ناشناس، اولین شعبه را باز می‌کنند و امروز بیش از ۲۰۰ رستوران در جهان دارند. و البته، اپل را فراموش نکنیم – مایک مارکولا در ۱۹۷۷، بدون دخالت مستقیم، به استیو جابز و وزنیاک بال و پر می‌دهد تا اپل به امپراتوری ۲ تریلیون دلاری برسد.

این داستان‌ها نشان می‌دهند که شرکای خاموش، نه فقط پول، بلکه اعتماد می‌آورند. اما مراقب باشید: بدون قراردادهای دقیق در مورد سهم سود، مدت شراکت و شرایط خروج، این شراکت می‌تواند به دعوای حقوقی تبدیل شود.

 

بیایید شریک خاموش را با یک فرشته سرمایه‌گذار مقایسه کنیم؛ مقایسه این دو مثل مقایسه یک ناظر آرام با یک مربی پرشور است. فرشته سرمایه‌گذار، اغلب یک فرد ثروتمند (یا گروهی از آن‌ها) است که در استارت‌آپ‌های اولیه و پرریسک، سهام می‌خرد و در ازای آن، نه فقط پول، بلکه شبکه، مشاوره و حتی گاهی دخالت استراتژیک می‌دهد. آن‌ها مثل فرشتگان نگهبان عمل می‌کنند: بال‌های‌شان را باز می‌کنند تا استارت‌آپ پرواز کند، اما گاهی فشار می‌آورند تا سریع‌تر به خروج (مثل IPO  یا فروش) برسد. اما شریک خاموش کاملاً منفعل است؛ بدون mentorship یا شبکه‌سازی، فقط منتظر سود منظم می‌ماند. فرشته، اغلب فعال‌تر است؛ او ممکن است در جلسات هیئت مدیره بنشیند، مشاوران معرفی کند یا حتی ایده‌ها را به چالش بکشد.

از نظر حقوقی، شریک خاموش سهامدار محض است یا گاهی سهام انتفاعی دارد (در مقاله ای دیگر راجع به سهام انتفاعی خواهیم گفت)؛ در حالی که فرشته سهامدار با حق رای است و از همه حقوق مالکانه سهامداری بهره می برد. از طرفی شرکای خاموش برای کسب‌وکارهای کوچک و موجود مناسب‌اند، اما فرشتگان عاشق استارت‌آپ‌های نوپا با پتانسیل انفجاری هستند.

البته در عمل، گاهی مرزها محو می‌شود؛ برخی فرشتگان خاموش می‌مانند و گاهی شریک خاموش تغییر نقش می دهد. به هر حال اگر کارآفرینی هستید که کنترل را دوست دارید، شریک خاموش انتخاب بهتری است؛ اگر به mentorship نیاز دارید، فرشته را صدا بزنید.